نقد و بررسی بازی it takes two

بازی it takes two

بازی It Takes Two ورای سوارکاری‌های هیجان‌انگیز و مکالمه‌های احمقانه‌اش با سنجاب‌ها، بسیار ناراحت‌ کننده است. این بازی درباره طلاق و پیامدهای آن بر دختری است که نمی‌خواهد خانواده‌اش را از دست بدهد. این بازی درباره فروپاشی عشق و اختلافاتی است که ما را از هم جدا می‌کند. این بازی درباره این است که نمی‌خواهیم با واقعیت روبرو شویم و نمی‌خواهیم آن را رها کنیم.

این بازی درباره امید و عدم اطمینان است. گذشته‌ای که آینده را می‌سازد و یافتن نقاط مشترک بدون توجه به میزان آسیبی که همه چیز می‌بیند. همه این اجزا به طرز زیبایی در یک ماجراجویی رنگارنگ و روح‌انگیز قرار گرفته که چه از نظر روایت پر تحرک و چه گیم پلی هوشمندانه، بسیار جذاب و عالی است. It Takes Two موفق شد بازی‌ای باشد که دو نفر را به سمت هم می‌فرستد تا رابطه‌ای ایجاد کنند که خوب و عملی باشد، اما برای چه مدت؟

صحنه آغازین بازی

در صحنه احساسی آغازین، دختر کوچکی به نام Rose را می‌بینید که بعد از اینکه پدر و مادرش یعنی Cody و May به او می‌گویند که می‌خواهند از هم جدا شوند، به سمت جای بازی‌اش می‌دود. او نابود شده و مدام می‌گوید که فقط می‌خواهد آن‌ها “دوست” باشند. هرچقدر هم که پذیرفتن این اخبار برای Rose سخت است، متوجه می‌شویم که انتظارش را داشته است.

او نه تنها دو شکل از پدر و مادرش ساخته بود تا در خیال خود با آن‌ها زندگی کند– تا به آن‌ها نشان دهد دوست دارند چگونه باشند – بلکه مخفیانه “Book of Love” را خریداری کرده بود تا یاد بگیرد چگونه کاری کند که آن‌ها به هم اهمیت بدهند.

اشک‌های Rose از گونه‌هایش روی شکل‌ها و کتاب می‌ریزد و نیروی جادویی خانه آن‌ها را در بر می‌گیرد. وقتی بعداً Cody و May را می‌بینیم، روح آن‌ها به همتایان مینیاتوری، چوبی و سفالی‌شان منتقل شده‌ اند. اگرچه این دو فرد واقعاً از بدن جدید خود به شدت وحشت می‌کنند، اما Book of Love با شخصیتی خندان و شادمان به نام Dr. Hakim از آن‌ها استقبال می‌کند، کسی که قول می‌دهد به آن‌ها کمک کند تا پیوند مشترکشان را اصلاح کنند.

کل این ماجراجویی از دیدگاه کوچکی روایت شده و داستان خوبی ارائه می‌شود که در میان سکانس‌های اکشن و خیانت‌ آمیز رخ می‌دهد. ترکیب روایت و گیم پلی به طرز باور نکردنی خوب عمل کرد و اطلاعات کافی از ذهن Cody و May را به شما می‌دهد، زیرا آن‌ها بسیار مشتاق بوده و به دنبال راهی برای بازگشت به زندگی عادی (اندازه عادی) خود هستند.

بازی دو نفری

بازی it takes two

Dr.Hakim نمی‌خواهد آن‌ها خیلی سریع پیش بروند و فکر می‌کند برای حل اختلافاتشان باید کوچک بمانند. این آرزوی تا حدی شرورانه‌اش به زیربنا و اساس ماجرا تبدیل می‌شود. همانطور که از نام بازی پیدا است، It Takes Two را فقط می‌توان به صورت مشارکتی و توسط دو نفری که روی یک کاناپه نشسته‌ اند یا آنلاین هستند اجرا کرد.

اگرچه از هر بازیکن خواسته می‌شد چالش‌­های خاصی را انجام دهد، اما در غیر این­صورت پیشرفت زیادی انجام نمی‌شود، چون این یک کار گروهی است. تقریباً هر حرکت نیازمند کارگروهی، ارتباط و صبر دو بازیکن است. حتی زمانی که به صورت آنلاین بازی می‌شود، صفحه به دو قسمت تقسیم می‌شود و دقیقاً می‌بینید شریکتان چه کارهایی انجام می‌دهد. این روش، روشی عالی است که به بازیکن دیگر اجازه می‌دهد با راهنمایی‌های کلامی مشکلات را حل کند.

شخصیت‌های Cody و May

Cody و May از همان حرکت‌های اساسی برخوردار هستند، اما ابزارهای مختلفی برای استفاده در هر جهان به آن‌ها داده شده است. همین باعث می‌شود آن‌ها احساس متمایزی داشته باشند و زمینه برای یکی از آن‌ها فراهم شود تا مالک نوع خاصی از اقدامات و حرکات باشند.

برای مثال، Cody دارای ژل انفجاری است، اما این ژل فقط از تفنگ May قابل انفجار و پرتاب است. بعداً در بازی، Cody می‌تواند اندازه‌ها را تغییر دهد، درحالی‌ که May چکمه‌های مغناطیسی دارد، یک جفت چکمه عجیب که به هر دو شخصیت اجازه می‌دهد به روش‌های مختلف و برای باز کردن مسیرهای جدید در دنیا از آن‌ها استفاده کنند.

از ترکیب عملکرد این دو بازیکن تقریباً در تمام سکانس‌ها استفاده شده است، که البته به طرز شگفت‌ انگیزی طراحی شده، سرگرمی‌های زیاد و لحظات جذابی را ارائه کرده و همچنین جریان بی‌نظیری دارد که کار ضروری را حتمی می‌کند. چند سکانس هر دو شخصیت را ملزم به انجام کاری یکسان وادار می‌کند، اما تفکر و حرکات هر یک متفاوت است، مانند چرخاندن ­چرخ­‌های آبی در یک قایق به جهات مختلف برای دوری از برخورد به معادن. این یکی از فعالیت‌هایی است که باعث می‌شود مدام به عقب و جلو بروید و در عین حال به خاطر کارهایی که می‌خواهید دیگران انجام دهند تا با حرکات شما همراه شوند تلو تلو می‌خورید.

گیم پلی متفاوت

بازی it takes two

اگرچه ممکن است درباره It Takes Two برای طراحی و موضوعات همکاری‌اش صحبت شده باشد، اما بزرگ‌ترین پیروزی سازنده بازی یعنی Hazelight در تنوع اقدامات است. وقتی ایده گیم پلی خاصی به‌ طور کامل بررسی شد، اقدامات به چیز کاملاً جدیدی تغییر پیدا می‌کنند، که تلاش می‌شود قبل از منقضی شدن و ارائه ایده‌های جدید، از آن‌ها به روش‌های سرگرم‌ کننده استفاده شود.

تعداد زیاد مفاهیم مختلفی که در بازی برای جستجو وجود دارد بسیار شگفت‌ انگیز است. تقریباً مانند بهترین بخش هر اقدامی است که می‌توانید در بازی‌های اکشن انجام دهید. برخی از این ایده‌ها بهتر از ایده‌های دیگر کار می‌کنند، اما بیشتر تلاش‌های Hazelight به طرز باور نکردنی انجام شد، مانند سوار شدن پشت گربه‌ ماهی جادویی، سر خوردن از شیب یخی در یک سورتمه، یا استفاده از اسپینر فیجت برای پرتاب به هوا.

گیم پلی اصلی دویدن و پریدن با هر جهانی سازگار است، اما عناصر حل مسئله همیشه در حال تغییر هستند. Hazelight همچنین از هر حرکت به حرکت دیگر و گاه به گاه با بازی­‌های کوچکی که به شما اجازه می‌دهند با شریکتان رقابت کنید، به آن‌ها کمک کنید و یا حتی در برخی موارد استرس را از او دور کنید (مانند ضربه زدن به سرشان در یک بازی whack-a-mole) به شما اجازه استراحت داده است.

ارتباط کلامی

ارتباط کلامی مداوم یک مسئله ضروری برای هر سکانس کوتاه است، که باز هم موضع منحصر به‌ فردی را به بازی داده است. بسیاری از چالش‌ها عباراتی مانند “سوئیچ را پرتاب کنید… حالا!” را بیان می‌کنند. برخی از اقدامات همکارانه به طرز وحشیانه‌ای چه از نظر زمانبندی و چه از نظر حرکات دشوار هستند و باعث می‌شوند هر دو بازیکن دفعات زیادی بمیرند، اما ایستگاه‌های ذخیره بازی هم به طور گسترده‌ای پراکنده شده ­اند.

اگر یک پرش را از دست دادید، معمولاً باید از ابتدای آن ایستگاه شروع کنید (یا فقط چند گیم پلی عقب‌تر). پیشرفت به‌ روزرسانی می‌شود و اغلب به ذخیره بازی از مکانیسم‌های پلتفرمی و نادرست بازی کمک می‌کند. اگر هر دو بازیکن بمیرند، باید یک نبرد با رئیس را شروع کرده یا چند سطح به عقب برگردند، اما یک مکانیسم خود احیاء سریع طراحی شده تا این لحظات را کم و محدود کند.

سیستم بازی it takes two

بازی it takes two

سیستم بازی پیچیده است و به پرش‌های مضاعف و حرکات سریع هوایی، همراه با تاب خوردن با طناب و کارهای دیگر نیاز دارد. هیچیک از این اقدامات کاملاً مطمئن نیستند، اما به‌ اندازه‌ای خوب هستند که کارتان را انجام دهید. Hazelight به خوبی می‌داند که چند بار ممکن است قدم‌های اشتباه برداشت و با کشیدن خودکار شخصیت‌ها به سمت لبه، به جای افتادن در صورت نزدیکی به آن، به بازیکنان کمک کرده است.

دیدن Cody و May که به طرز جادویی در فضا حرکت می‌کنند عجیب است، اما بهتر از تلاش چند باره برای انجام کارهای سخت است. تاب خوردن‌های مفیدی در هرکجای بازی اتفاق می‌افتد، خواه یک فرد پنج فوتی زیر سرسره ریلی باشید و ناگهان روی آن قرار بگیرید و خواه نتوانید روی یک شاخه درخت بپرید.

شاید It Takes Two همان ژانر پلتفرمی نباشد که انتظارش را داشتیم، اما با محتوای زیاد، تنوع غنی و تصاویر زیبا همه چیز را جبران می‌کند. تمام این اقدامات چیزهایی هستند که در بازی‌های دیگر انجام می‌دادیم، اما وقتی در یک رویکرد مشارکتی مجزا به کار گرفته شده است، زندگی کاملاً جدیدی به خود گرفته و به روش‌های مختلف در یک ماجراجویی طولانی استفاده شده است. اقداماتی که باعث خنده و جیغ زدن شما مقابل تلویزیون می‌شود و داستان در تمام مدت قوی است، پایه و اساس یک ماجراجویی سرگرم‌کننده ساخته شده که هیجان را به همراه داشته و شما را به کنترلر می‌چسباند تا ببینید آیا عشق از دست رفته این زن و شوهر دوباره از سر گرفته می‌شود.

 

منبع: GameInformer

سیما حسینی
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شانزده − پنج =