بررسی کنسول های پلی استیشن و بازی های جنگ ستارگان

کنسول های پلی استیشن بازی

خبرهای دنیای بازی در مورد کنسول های پلی استیشن حاکی از آن است که مجموعه ی سه تایی از بازی های کلاسیک جنگ ستارگان پلی استیشن ۲ از این به بعد بر روی پلی استیشن ۴ نیز قابل بازی خواهند بود.

Star Wars: Jedi Starfighter
Star Wars: Jedi Starfighter

این بازی ها پیش از این همراه با باندل بازی Star Wars Battlefront ارائه می شدند اما اکنون بازیکنان می توانند به طور جداگانه این سه بازی را خریداری کنند. این سه بازی عبارت اند از: Star Wars: Jedi Starfighter، Star Wars: Racer Revenge و Star Wars: Bounty Hunter.

البته بازی Super Star Wars نیز جزء باندل این بازی بود که پیش تر به طور جداگانه برای پلتفرم پلی استیشن ۴ منتشر شده بود. این بازی ها با وضوح تصویر ۱۰۸۰p ارائه می شوند. بازی های Racer Revenge و Bounty Hunter برای کنسول پلی استیشن ۳ نیز منتشر شده اند.

در واقع زمانی که  پلی استیشن ۴ سونی وارد بازار شد، قادر به پشتیبانی از بازی های قدیمی تر این نبود. بنابراین این شرکت اعلام کرده بود که قصد دارد که بازی های پلی استیشن ۲ را برای بازی بر روی پلی استیشن ۴ آماده کند. اما ظاهراً قصد سونی این نبوده است که تنها بازی های قدیمی را برای بازی با کنسول های جدید پلی استیشن ۴ آماده کند؛ بلکه با استفاده از فناوری شبیه سازی تغییراتی نیز بر روی این بازی ها داده شده است که کیفیت تصاویر و سایر ویژگی های بازی ها را تحت تأثیر قرار داده است. این شرکت پیش از این در مصاحبه ای اعلام کرده بود که به دنبال پیدا کردن راه حلی است که به آن ها کمک کند بازی های کنسول های قدیمی تر را برای پلی استیشن ۴ شبیه سازی کنند.

این مسئله می تواند هم برای سونی و هم برای گیمرهای قدیمی یک اتفاق جذاب باشد. سونی می تواند باز هم بازی های قدیمی خود را به ویترین فروشگاه های مجازی برگرداند و از فروش آن ها کسب سود کند؛ گیمرهای قدیمی نیز می توانند سری به دنیای بازی های کلاسیک زده و خاطرات خود را زنده کنند. مشخص نیست که سونی چه تعداد از این بازی های را می خواهد دوباره شبیه سازی کند اما به نظر می رسد که می توان به جز بازی های جنگ ستارگان، انتظار بازگشت بازی های دیگر را نیز داشته باشیم. هنوز البته به نظر می رسد که سونی قصد دارد که روی این فناوری خود کار بیشتری انجام دهد؛ بنابراین از چند و چون اجرای این شبیه سازی خبر چندانی در دست نیست.

بررسی جزئیات کنسول های پلی استیشن

اما شاید جالب باشد که بدانید اصلاً از کجا داستان کنسول های بازی شروع شد و چرا امروز با نسل های متفاوتی از کنسول های بازی روبرو هستیم. در دوران دهه ی ۹۰ میلادی شرکت نینتندو یکه تاز دنیای بازی های ویدئویی بود. این کمپانی با کنسول های بازی خود بین گیمرهای مختلف حسابی شناخته شده بود و جای خود را در دنیای بازی های ویدئویی تثبیت کرده بود. در آن زمان پیشرفت تکنولوژی سرعت بیشتری گرفته بود و همه روزه تکنولوژی های بیشتری در صنعت بازی و سرگرمی معرفی می شدند.

پیشرفت هایی نیز در زمینه ی ذخیره ی اطلاعات صورت گرفته بود و به تازگی این امکان فراهم شده بود که اطلاعات مختلف مانند تصاویر، فیلم ها و سایر فایل ها را بر روی دیسک های فشرده به نام سی دی ذخیره کرد. بلافاصله نینتندو به فکر استفاده از این فناوری در دنیای بازی افتاد. آن ها می خواستند که بازی های خود را بر روی این سی دی ها ذخیره کرده و به آن صورت به فروش برسانند.

شرکت سونی در آن زمان یکی از تولیدکنندگان اصلی این سی دی ها بود. بنابراین نینتندو و سونی تصمیم گرفتند که در این زمینه با یکدیگر وارد یک همکاری شوند. سونی می خواست که حق امتیاز دیسک های خود را حفظ کند و همین مسئله باعث عدم توافق بین این شرکت ها شد. در این میان سونی اولین کنسول خود را با نام پلی استیشن معرفی کرد. این کنسولها از دیسک های فشرده ی سونی پشتیبانی می کردند. بعد از آنکه سونی کنسول بازی خود را به دنیا معرفی کرد، نینتندو رسماً اعلام کرد که در زمینه ی دیسک های فشرده دیگر با شرکت سونی کار نمی کند.

سونی کنسول های خود را با قیمتی کمتر از سایر شرکت ها مانند نینتندو و سگا به بازار عرضه می کرد. بازی های سه بعدی برای اولین با کنسول های سونی وارد دنیای گیم شدند. استودیوهای بزرگ بازی سازی نیز خواهان همکاری با شرکت سونی شدند. دسته های بازی این کنسول ها نیز با تفاوت های زیادی نسبت به سایر کنسول ها ساخته می شدند.

در واقع بعد از گذشت چند سال از تولید اولین پلی استیشن ها، سونی تصمیم گرفت که کنترلرهای استیک را به دسته های بازی خود اضافه کند که به بازیکن این امکان را می داد که بازی را در هر جهتی به صورت سه بعدی هدایت کند. علامت های روی کلیدهای دسته ها نیز به جای حروف انگلیسی، از علامت های هندسی استفاده شده بود که هنوز هم نماد کنسول پلی استیشن محسوب می شود.

بعد از آن با توجه به اینکه  پلی استیشن ۱ بسیار بزرگ و سنگین بودند، سونی تصمیم گرفت که نمونه ای کوچک تری از این کنسول ها بسازد. در سال ۲۰۰۰ پلی استیشن ۱ اما در ابعاد کوچک تری وارد بازار شدند که البته باز هم با استقبال زیادی روبه رو شد و بالاترین میزان فروش در بین کنسول های مختلف را از آن خود کرد. بعد از آن سونی تصمیم گرفت که نسل جدید کنسول های خود را به دنیا معرفی کند. در آن زمان دیگر هیچ شرکت دیگری رقیب جدی برای سونی محسوب نمی شد. در آن زمان سونی توانسته بود با همکاری شرکت های دیگر دیسک های دی وی دی را برای ذخیره ی اطلاعات تولید کند.

"<yoastmark

بنابراین سونی در نسل دوم کنسول های خودش این امکان را فراهم کرده بود که فیلم های ذخیره شده بر روی دی وی دی نیز بر روی این کنسول ها قابل پخش باشد. علاوه بر این پلی استیشن ۲ قادر بود که تمام بازی های پلی استیشن ۱ را نیز پشتیبانی کند. با توجه به اینکه این کنسول در آن زمان از هر کنسول دیگری جلوتر بود، بسیاری از سازندگان بازی ها تلاش می کردند که بازی جذاب جدیدی برای این پلتفرم بسازند. نتیجه این شد که گیمرها با تعداد بی شماری بازی با کیفیت و جذاب روبرو شدند که همگی بر روی پلی استیشن ۲ قابلیت اجرا داشتند. این پلی استیشن توانست تحولی عظیم در دنیای بازی ایجاد کند. بازی های سه بعدی با کیفیت بالا و جهان باز به سرعت تولید می شدند و خود را به خانواده ی پلی استیشن ۲ ملحق می کردند.

فروش این کنسول ها به قدری بالا رفته بود که تقریباً هیچ گیمری توجه خاصی به شرکت های دیگر و سایر کنسول ها نمی کرد. در همین زمان بود که ماکروسافت برای رقابت با سونی وارد میدان شد و اولین نسخه از کنسول خود به نام ایکس باکس را معرفی کرد. شاید بتوان گفت ایکس باکس از بسیاری جهات بهتر از  پلی استیشن ۲ ظاهر می شد، اما باز هم همچنان پلی استیشن ۲ در صدر فروش ها قرار داشت. البته ورود کنسول های شرکت ماکروسافت به بازار باعث شد که سونی نیز برای باقی ماندن در رقابت تصمیم بگیرد سرعت تغییرات خود را بالا ببرد.

در نتیجه سونی تصمیم گرفت با ساخت محصولات جانبی مختلف برای پلی استیشن ۲، قابلیت های مختلف آن را افزایش بدهد. به عنوان مثال آداپتور مخصوص بازی های آنلاین و دوربین EyeToy برای تشخیص حرکت در برخی از بازی ها باعث شد که محبوبیت پلی استیشن ۲ به شدت بالا برود. اما یکی از اقدامات اساسی سونی این بود که آن ها چندین استودیوی مختلف بازی سازی را خریداری کرده و از آن ها برای ساخت بازی های مناسب با پلتفرم خود استفاده کردند.

تا سال ۲۰۰۵ و قبل از انتشار ایکس باکس ۳۶۰ سونی یکه تاز میدان بود. اما بعد از آن ماکروسافت توانست با معرفی  پلی استیشن جدید و قدرتمند خودش نسل هفتم بازی های ویدئویی را آغاز کند. سونی اما بدون آنکه عجله ای به خرج دهد یک سال صبر کرد و در سال ۲۰۰۶ پلی استیشن ۳ را با قابلیت خواندن دیسک های با فرمت بلوری عرضه کرد.

با آنکه سونی همچنان آن قدر قدرتمند بود که به این سادگی از مایکروسافت عقب نیفتد، اما پلی استیشن ۳ هرگز نتوانست به آن جایگاه افسانه ای که نسل قبلی خودش یعنی پلی استیشن ۲ داشت، برسد. بازی های موفقی نیز در زمان انتشار برای این کنسول وجود نداشتند. قیمت بسیار بالای آن نیز باعث شده بود که رغبت خریداران نسبت به خرید این کنسول بسیار کم شود.

بدون شک ضعیف ترین نسل از سونی همان پلی استیشن ۳ بود. نسل هفتم زمانی بود که سونی و ماکروسافت تلاش می کردند تا با کار بر روی محصولات جانبی کنسول های خود مانند حسگرهای حرکتی، گامی جدید در این زمینه بردارند. اما سرانجام نسل هفتم کنسول ها نیز به سر رسید و سونی با معرفی پلی استیشن ۴ وارد نسل هشتم شد.

پلی استیشن ۴ یک کنسول بسیار قدرتمند و با کیفیت بود که توانست مانند پلی استیشن ۲ به یک کنسول همه گیر و محبوب تبدیل شود. سازندگان مختلف نیز بازی های ماندگار و خارق العاده ای برای این کنسول ساختند. تنها مسئله ای که در این میان وجود داشت این بود که بازی های سایر کنسول های سونی بر روی پلی استیشن ۴ قابل اجرا نبودند. اما با این حال در نهایت این سونی بود که برنده ی نسل هشتم کنسول ها شد. برنامه های آینده ی سونی احتمالاً برای ساختن پلی استیشن وی آر خواهد بود که بر تکنولوژی واقعیت مجازی تمرکز دارد.

با توجه به تاریخچه ای که از کنسول های مختلف پلی استیشن بیان کردیم، مشخص است که چرا سونی قصد دارد که بازی های  پلی استیشن ۲ را برای پلی استیشن ۴ نیز شبیه سازی کند. سونی می داند که بازی های مربوط به دوران طلایی پلی استیشن ۲ می توانند حسی نوستالژیک را در بازیکنان مختلف زنده کنند. بنابراین باید منتظر باشیم و ببینیم که سونی قصد دارد کدام بازی های قدیمی را به دنیای نسل هشتمی ها معرفی کند؟

  مانی
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

1 × سه =