معرفی بازی Scarlet Nexus

بازی Scarlet Nexus

Scarlet Nexus یک بازی اکشن منحصر به‌ فرد نقش‌ آفرینی است که در جهانی ساخته شده که در آن مغز انسان تکامل‌ یافته است. اکثر مردم در این بازی به نوعی درگیر یک شبکه مغزی شده‌ اند. مثل اینکه بتوانید درون سر خود به اینترنت دسترسی پیدا کنید. علاوه بر این، برخی افراد کاملاً با استعداد می‌توانند از “قدرت” استفاده کنند. آن ها می توانند از قدرت ذهنی خود برای کنترل عناصر، یا حرکت دادن اشیاء با ذهنشان استفاده کنند. اساساً این افراد X-Men مجهز به مغز هستند و داستان حول محور تعداد کمی از این سربازان روانی می‌چرخد.

معرفی بازی Scarlet Nexus

بازی Scarlet Nexus

از نظر انیمه، این بازی، یک بازی علمی تخیلی دیستوپی است. اگرچه Scarlet Nexus محیط جذاب و وسیعی از آیتم های جالب ارائه می‌دهد، اما خود داستان کمی مسکوت و بی‌ مزه است. بازی بین دو قهرمان اصلی تقسیم شده است: Yuito، یک دانشجوی مهربان که از خانواده‌ای اصیل است و Kasane، یک اعجوبه روانی با شخصیتی سرد. در ابتدای بازی، می‌توانید تصمیم بگیرید که دوست دارید به جای کدام شخصیت بازی کنید و بسته به تصمیم شما، طرح کلی از منظر متفاوتی به نمایش در می‌آید.

این بدان معنا است که به منظور دیدن تصاویر کامل، دستیابی به هر دو نوع بازی لازم است؛ یکی از دیدگاه Yuito و یکی از دیدگاه Kasane. هر بازی حدود ۲۰ ساعت یا بیشتر طول می‌کشد. این پیش‌ فرض در نوشتار جذاب است، اما در عمل، هر دو داستان‌ سرایی و گیم پلی Scarlet Nexus در پایان بازی کمتر قابل‌ قبول و جذاب هستند.

این بدان معنا نیست که این جنبه‌های بازی Scarlet Nexus بد هستند. در واقع، این یک بازی نقش‌ آفرینی خوش‌ ساخت محسوب می‌شود و بی‌ شک یکی از بهترین بازی‌هایی است Bandai Namco Studios ساخته است. فقط اینکه، زمانی که ده ساعت را صرف این ماجراجویی “brain punk” می‌کنید، نقایص آن آشکار می‌شوند.

روایت بازی

بازی Scarlet Nexus

روایت داستان دارای مشکلات حرکت نامنظم است. لحظات کلیدی خیلی کمرنگ هستند و به نظر می‌رسد خیلی زود فراموش می‌شوند، برخی اعضا از بازیگران رفتار خود را در یک چشم به هم زدن تغییر می‌دهند و هیچ شخصیت واقعی ساخته نشده که از آن‌ها پشتیبانی و حمایت کند. در نهایت، طرح چنان تغییری به سمت منطقی شدن می‌کند که به نظر می‌رسد همه‌ چیز به هم پیچیده می‌شود.

در واقع، بازیکنان اصلی هستند که بار داستانی بازی Scarlet Nexus را به دوش می‌کشند، هرچند اگر به یاد ماندنی‌ترین گروه نباشند. Yuito و Kasane در طول بازی متحدان خود را پیدا کرده و تا حد زیادی دوست‌ داشتنی هستند. همانطور که این اتفاق برای اکثر بازی‌های نقش‌ آفرینی ژاپنی می‌افتد، این شخصیت‌ها در ابتدا کلیشه‌ای یا تک‌ بعدی به نظر می‌رسند، اما وقتی آن‌ها را بیشتر بشناسید، شخصیتشان رشد می‌کند.

سیستم پیوند بازی، که به شما اجازه می‌دهد در بین مأموریت‌های اصلی بازی با هم‌تیمی‌هایتان وقت بگذرانید، همان چیزی است که مشخص می کند باید با کدام یک از اعضا ارتباط برقرار کنید. برخی از اعضا ویژگی‌های شخصیتی جالبی دارند، در حالیکه برخی دیدگاه دیگری از نحوه کار دنیای Scarlet Nexus را به شما ارائه می‌دهند. حتی اگر حس کنید داستان از مسیر اصلی خود خارج شده، بازهم دسیسه و توطئه کافی در این بخش وجود دارد که شما را سرگرم کند.

می‌توان گفت که کات‌ سین ها (میان‌ پرده‌های بین مراحل بازی) و دیالوگ‌ها یک‌ سوم زمان اجرای بازی Scarlet Nexus را به خود اختصاص می‌دهند. بقیه نیز صرف گشت و گزار در محیط‌های فرسوده و درگیری با هیولاهای انتزاعی به نام “Others” می‌شود. سلاح‌های معمول در برابر این موجودات مانند بازی nightmare creature، مؤثر نیستند، بنابراین کنترل حیوانات به قدرت روانی و ذهنی OSF – نیروی شما – مربوط است.

محیط بازی

بازی Scarlet Nexus

محیط مذکور از نظر طراحی کاملاً استاندارد است. مکان‌ها عمدتاً معمولی هستند و حداقل فرصت را برای اکتشاف به شما می‌دهند. همه‌ چیز به اندازه کافی زیبا به نظر می‌رسد. Scarlet Nexus به طور کلی عنوانی بسیار زیبا و شیک است، اما تنوع زیادی وجود ندارد؛ در اکثر سفرها، به شهرهای قدیمی مخروبه یا دیگر مناطق شهری متروکه فرستاده می‌شوید و همه‌ چیز کمی شبیه به هم است.

متأسفانه، هنگام رویارویی با دشمن هم همین اتفاق می‌افتد. واضح است که تصویرسازی‌ها و تجسم هایی در The Others وجود دارد- آن‌ها مخلوطی از قطعات آلی و اشیاء بی‌جان هستند- اما طولی نمی‌کشد که در مقابل همین موجودات با پوسته جدید قرار می‌گیرد که الگوی حمله نسبتاً متفاوتی دارند. بعداً رئیسان نیز به عنوان دشمنان عادی مجدداً استفاده می‌شوند.

این مسئله در سیستم مبارزه بازی پخش شده است. در بخش سطحی یا کمی فراتر از آن، مبارزه در Scarlet Nexus منحصر به‌ فرد و راضی ­کننده است. ترفند این بخش این است که می‌توانید از قابلیت حرکت اجسام Yuito یا Kasane برای پرتاب اشیاء سنگینی مثل ماشین‌ها، مصالح ساختمانی و قلوه‌ سنگ‌ها به سمت دشمنانتان استفاده کرده و به آن‌ها صدمه بزنید. همراه با کمبوهای اصلی سلاح‌ها، ریتم لذت‌ بخشی به مبارزه داده شده است. به‌ خصوص زمانی که شروع به پرتاب زنجیر در حملات نزدیک به‌ موقع می‌کنید.

مشکل این است که جنگ‌ها هرگز تکامل پیدا نمی‌کنند. زمانی که با هم‌تیمی‌هایتان پیوند می‌خورید، آثار مفید مبتنی بر Cooldown (برخی آیتم‌ها یا توانایی‌ها در بازی Cooldown دارند، یعنی برای استفاده مجدد از آن‌ها باید زمان مشخصی بگذرد) و حرکات ویژه‌ای را ارائه می‌دهند. اما مشکل اصلی مبارزات راه نزدیک، پرتاب اشیاء، مبارزات راه نزدیک، پرتاب اشیاء به صورت تکراری است. این اتفاق به قدری رخ می‌دهد که قدیمی می‌شود و جذاب‌ترین توانایی هم‌تیمی‌هایتان تا اواخر بازی قفل شده است.

با این حال، مبارزه در اکثر موارد سرگرم‌ کننده است و اگر بخواهیم درباره بازی Scarlet Nexus با انصاف باشیم، نابودی هیولاهای عجیب با صفحات عظیم بتنی حس خوبی دارد. این بازی در پلی‌ استیشن ۵ از بازخورد هپتیک کنترلر DualSense برای ایجاد تاثیرات ناخوشایند استفاده می‌کند و حتی زمانی که زباله‌ها را با ذهن خود بلند می‌کنید، تنش و حرکتی به محرک‌های L2 و R2 وارد می‌شود. همه این‌ها به خوبی اجرا می‌شوند و حس خوبی را برای شما به ارمغان می‌آورند.

نتیجه‌ گیری

بازی Scarlet Nexus

بازی Scarlet Nexus یک بازی نقش‌ آفرینی خوب و لذت‌ بخش است، اما علیرغم محتوا و محیط جالب آن، همه‌ چیز کمی مات و مبهوت است. داستان‌ سرایی شلخته مانع از جذابیت طرح بازی شده و سیستم مبارزه بازی سرگرم‌ کننده است، اما مدت‌ها قبل از اینکه مخاطبینش را از دست بدهد، توانایی‌هایش از دست رفته‌ اند. اگر بتوانید نقص‌های بازی را نادیده بگیرید، چیزهای زیادی در جهان بی‌ارزش مغزی Scarlet Nexus وجود دارد، فقط انتظار نداشته باشید که سلول‌های خاکستری مغزتان احیا شوند.

سیما حسینی
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دوازده − 11 =